25 Şubat 2016 Perşembe

İnceleme: ANTi (2016)


Son 10 yılın en başarılı çıkışı şüphesiz ya Gaga’dır yada Riri. Özellikle Umbrella ile her attığı adımı sansasyon haline getirmeyi başardı. Her sene albüm üstüne albüm, hit üstüne hit - ki 14 Billboard Hot 100 1 numarasından bahsediyoruz - ile zihinlerimizde yer etti. Bu piyasa başarısı sanatçıyı - ve plak şirtkini - tatmin etmiş olacak ki ANTi adını verdiği albümde daha önceliklerden farklı hitsiz bir albüm sundu bize. 

Albümün aslında önceki Rihanna işlerinden belirgin bir farkı yok. Sadece medya bize bu şekilde lanse ediyor. Riri uzun zaman üzerinde çalıştı. 3 kez albüm çöpe atılıp baştan düzenlendi. Çok sancılı bir süreçti aslında. 2015’in ilk günlerinde 45Seconds Kanye ve McCartnety desteğiyle çıktı. Albüm tarihi beklerken peş peşe 2. ve 3. singlelar, BBHMM ve American Oxygen, piyasaya sürüldü ve istenen başarılı elde edemedi. Tam fanlar kudurmuşken AntiDiary diye birşey çıkarıldı. 3 ay boyunca labirente dönen uygulama beklemekten sıkılmış fanları daha da delirtti. Onlarca demo sızdı. Plak şirketiyle, Prodüktörüyle - Kanye West - kavga edip ekipten çıkardı. Önceki 3 single görmezden gelindi. Son olarak da albüm yayınlanmadan önce Tidal tüm şarkıları kazara bedava paylaşıma açtı. 

E bu kadar aksilik, insana bi yeter dedirtiyor. Daha önce alelacele çıkan 7 albümün hiç birinde böyle saçmalıklar yaşanmamıştı. Piyasaya çıkmadan albümün kaderi Artpop’a benzetildi. Peki ne kadar haklılar/haksızlar?

Rihanna asla ama asla bir albüm sanatçısı olmadı. Gerek Urban, gerek club, gerek top40 radyolara şekil veren hitlerin ötesine geçemedi. Promosyon yapacak zamanı olmadı çünkü diğer albüme çalışmaya başlıyordu. ANTi bu dalgayı kırmaya aday bir albüm. Çünkü

  1. 3 yıllık sessizlik herkesi merakta bıraktı.
  2. Gerçekten albümde Work dışında hit yok. Dikkat ilk defa bir şarkıda değil albümde yoğunlaştı.
  3. ANTiDiary ne kadar hayal ettiğimiz gibi olmasa da, albüme olan ilgiyi arttırdı.
  4. Çıkış şarkısı albümün çıkışından 1 gün önce radyolara gönderildi.

Peki bu kadar ortalanmış şut varken Rihanna bunu gole çevirdi mi? Çok net, hayır. Kim ne derse desin bir albümün hitsiz olması o albümü değerli kılmaz. İçindeki şarkıların ciddi bir bölümü demo gibi. Unapologetic’deki profesyonel editler bu albümde sistem dışı kalmış. Açılış şarkısı Consideration hiç bir yenilik vaad etmiyor. İkinci şarkı james Joint enfes bir R&B dopingi olabilecekken, 1 dk’lık süresiyle kimseyi tatmin etmiyor. Çıkış şarkısı Roc Nation ve Drake’in sonsuz efortuyla 1 numarayı gördü ancak, yine hiçbir numarası yok. Sonlara doğru Yeah I Said, Same Ol’ Mistakes, Needed Me biraz ortamı toparlıyor ancak ilerleyişin hep mid tempo olması onları rayın dışında tutmaya yetmiyor. 

Bahsedilmeye değen 2 şarkı var aslında: Kiss It Better ve Sex With Me. KIB sadece Rihanna’dan değil, pop piyasasından duymayı arzuladığım kalitede bir şarkı. Elektro rifleri olsun, 80ler ekolu riri vokali olsun ku-sur-suz. Hardcore fanların albüm çıktığından beri desteklediği başlıca şarkı. Mutlaka kulak kabartmalısınız. Sex With Me ise yine bir yeni bir şey sunmayan ancak olanın en iyi cinsten klasik r&b şarkısı. Bu dönemde bunu bulmak da iş. Eğer illa bir 3. olsun dersek Mustang destekli Needed Me de listeye katılabilir.

Bu albüm Riri’yi ne kadar götürür bilmem ama satışlar beni haksız çıkarmıyor. Yaptığın pop şarkılarıyla bir fan kitlesi oluşturduysan bunu tek albümle yok edemezsin, beklentileri değiştiremezsin. Yada elinde öyle kaliteli şarkıları olacak ki, bizi geriye dönüp baktırmayacaksın. Bahsettiğim şarkıları dinlemeniz size yeterli olacaktır. Ona ayıracağınız vakitle 13 kez art arda Kiss It Better dinleyin. :)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder