14 Eylül 2016 Çarşamba

On Altı

Nasıl biriyim?

Kendimi tanıyor muyum mesela…

Hiç de değil. 

Hayatımı değil, fotoğraf karelerini planlıyorum. Kendimi gördüğüm yer, koyduğum hüzün, giydiğim sevinç hepsi planlı sanki.

Kolumu cama dayamış, neyi düşündüğümü bilmiyorum. Kalabalığı mı izliyorum, yoksa kendimi bildim bileli hayran olduğum şehir ışıklarını mı…

Belki seni düşünüyorum, belki başkasını.

Bi miktar da olsa tıkırına sokmaya başladığım hayatımda, boşumu aşacak yeni sorunlar arıyordumdur kim bilir…

Düştüğüm / düşeceğim boşluğun içimi dolduran engin bir deniz olduğunu farkedeli çok olmadı. Bu şekilde biraz daha kendimi kandırabilirim belki.

Sen? Bence yanıma gel.

Sevilmeye ihtiyacım yok, dahasına yok. Ama hissetmek istiyorum, bu çok net.

Bana sarılmanı, kolumu sıkmanı, boynumu öpmeni, belki de dikkatimi dağıtıp

O içinde kaybolduğum şehrin manzarasından beni alıp sevişmeye başlamanı 

istiyorum…

Ne sesini duymak

Ne yardımların

Ne yanımda uyuman

Ne yanımda uyumaman

Gösterdiğin sevgiden mühim değil şu günlerde.

Evet, bencilim.

Biraz da hadsizim, kendimi bilmiyorum zaman zaman.

Onlarca beden arıyorum beni saracak, şaşırtacak. Oysa ihtiyaç halindeyim ve

İhtiyacım varken yanımda olabilen tek kişi benim.

İstediğimde olmaya ne dersin?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder